สารเสพติดกับการป้องกัน

สารเสพติด  หมายถึงสิ่งที่เสพเข้าไปในร่างกายแล้วทำให้ร่างกายต้องการสารนั้นในปริมาณที่เพิ่มขึ้นไม่สามารถหยุดได้  มีผลทำให้ร่างกายทรุดโทรมและสภาวะจิตใจผิดปกติ

ประเภทของสารเสพติด

                ประเภทของสารเสพติดแบ่งได้ 2 ประเภท  ดังนี้

1.  สิ่งเสพติดตามธรรมชาติ  ส่วนใหญ่ได้มาจากพืช  เช่น  ฝิ่น  กัญชา  กระท่อม  เป็นต้น

2   สิ่งเสพติดสังเคราะห์  เกิดจากมนุษย์จัดทำขึ้น  เช่น  เฮโรอีน  ยานอนหลับ  ยาระงับประสาท  ยาบ้า  เป็นต้น

                                       

                         ใบกระท่อม                                                              กัญชา

  ชนิดของสิ่งเสพติดที่พบในประเทศไทย

สิ่งเสพติดที่พบในประเทศไทยแบ่งออกได้ดังนี้

               1.  สิ่งเสพติดประเภทฝิ่นและอนุพันธ์ของฝิ่น  ได้แก่

                                 
                            ฝิ่น                                                    มอร์ฟีน                                              เฮโรอีน

1.1  ฝิ่น  เป็นพืชล้มลุก  สารเสพติดได้จากยางฝิ่นดิบ  ซึ่งกรีดจากผล  มีลักษณะเหนียว  สีน้ำตาลไหม้   

1.2  มอร์ฟีน  เป็นสารแอลคาลอยด์สกัดจากฝิ่น  เป็นผลึกสีขาวนวล  มีฤทธิ์รุนแรงกว่าฝิ่น 10 เท่า

1.3  เฮโรอีน  เป็นสารที่สังเคราะห์ได้จากมอร์ฟีน  มีพิษรุนแรงกว่ามอร์ฟีน 10 เท่า

                2.  สิ่งเสพติดประเภทยานอนหลับแลพยาระงับประสาท  ได้แก่

                2.1  เชกโคนาล  เป็นแคปซูลสีแดงเรียกว่า  เหล้าแห้ง

                2.2  อโมบาร์บิทอล  เป็นยานอนหลับบรรจุในแคปซูลสีฟ้าที่เรียกว่า  นกสีฟ้า

                2.3  เพนโทบาร์บิทอล  เป็นยานอนหลับบรรจุในแคปซูลสีเหลืองที่เรียกว่า  เสื้อสีเหลือง

                3.  สิ่งเสพติดประเภทแอมเฟตามีน  เป็นยาประเภทกระตุ้นประสาท  มีชื่อเรียกหลายชื่อ  เช่น  ยาแก้ง่วง  ยาขยัน ยาบ้า  เป็นต้น  ยาบ้าหรือแอมเฟตามีนมีลักษณะ
เป็นผง
  มีผลึกสีขาว  บรรจุในแคปซูลหรืออัดเม็ดอาจพบปลอมปนในยาคลอร์เฟนิรามีน  พาราเซตามอล

                               
                               ยาบ้า                                             ยาเค                                                          ยาอี

โทษของยาเสพติด

                  โทษเนื่องจากการเสพสิ่งเสพติดแบ่งออกได้ดังนี้

                1.  โทษต่อร่างกาย  สิ่งเสพติดทำลายทั้งร่างกายและจิตใจ  เช่น  ทำให้สมองถูกทำลาย  ความจำเสื่อม  ดวงตาพร่ามั่ว  น้ำหนักลด  ร่างกายซูบผอม  ตาแห้ง  เหม่อลอย
ริมฝีปากเขียวคล้ำ  เครียด  เป็นต้น

                2.  โทษต่อผู้ใกล้ชิด  ทำลายความหวังของพ่อแม่และทุกคนในครอบครัว  ทำให้วงศ์ตระกูลเสื่อมเสีย

                3.  โทษต่อสังคม  เกิดปัญหาทางด้านอาชญากรรม  สูญเสียแรงงาน  สิ้นเปลืองค่าใช้จ่ายในการปราบปรามและการบำบัดรักษา

                4.  โทษต่อประเทศไทย  ทำลายเศรษฐกิจของชาติ

การป้องกันสิ่งเสพติด

                วิธีการป้องกันอันตรายจากสารเสพติดมีดังต่อไปนี้    

                1.  การป้องกันตนเอง  ต้องออกกำลังกายสม่ำเสมอ  รับประทานอาหารที่มีประโยชน์  และพักผ่อนให้เพียงพอ  เลือกคบเพื่อนที่ไม่มั่วสมสิ่งเสพติด

                2.  การป้องกันในครอบครัว  ต้องให้ความรักความเข้าใจ  และอบรมสั่งสอนให้รู้ถึงโทษของสิ่งเสพติด

                3.  การป้องกันในสถานศึกษา  ควรให้ความรู้ซึ่งสิ่งเสพติด  จัดนิทรรศการและการรณรงค์ต่อต้านสิ่งเสพติด  ไปศึกษาดุงาน ณ สถานบำบัดผู้ติดยาเสพติด

                4.  การป้องกันในชุมชน  ควรจัดสถานที่ออกกำลังกาย  และจัดกลุ่มแม่บ้านให้ความรู้เรื่องสิ่งเสพติด

  

About naturemomo

Brithday is 26 september 1994.
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s